مصرع دوم · شماره 106حقیقت باطنست و ظاهر اینجاستشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.103در آخر ازل خود بازدان تو#104ز پیش از رفتن خود باز دان تو#105در آخر اول است و آخر اینجاست#106حقیقت باطنست و ظاهر اینجاستانتخابشده107نمیدانم گه این سر با که گویم#108ابا که این زمان این راز گویم#109که میداند صفات او تمامت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 106 از «حکایت» است.سطر پیشیندر آخر اول است و آخر اینجاست→سطر بعدینمیدانم گه این سر با که گویم←