مصرع دوم · شماره 110که بگرفتست غوغای قیامتشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.107نمیدانم گه این سر با که گویم#108ابا که این زمان این راز گویم#109که میداند صفات او تمامت#110که بگرفتست غوغای قیامتانتخابشده111که میداند که تا خود راز چونست#112همی انجام با آغاز چونست#113ترا گر ره دهد دلدار اینجا#دربارهٔ این سطرسطر شماره 110 از «حکایت» است.سطر پیشینکه میداند صفات او تمامت→سطر بعدیکه میداند که تا خود راز چونست←