کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 115

دو روزی کاندرین عالم تو باشی

شاعرعطار

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

112
همی انجام با آغاز چونست
#
113
ترا گر ره دهد دلدار اینجا
#
114
بسوی خود کند پندار اینجا
#
115
دو روزی کاندرین عالم تو باشی
انتخاب‌شده
116
بکن جهدی که با تو تو نباشی
#
117
از آن ماندی بدام خود گرفتار
#
118
که ماندی در سوی صورت به پندار
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 115 از «حکایت» است.