به آخر خویش در بازی نهادی

ز بس که در علویها پریدی

بآخر خویش در سفلی بدیدی

ز بس که خلق را بازی بدادی

ز بس که در جهان برجان خلقان

تو بار غم نهادی خود بدین سان

به آخر زیر باری لنگ و مجروح