کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 347

ز بس که در جهان برجان خلقان

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 344

    بآخر خویش در سفلی بدیدی

    #
  2. 345

    ز بس که خلق را بازی بدادی

    #
  3. 346

    به آخر خویش در بازی نهادی

    #
  4. 347

    ز بس که در جهان برجان خلقان

    انتخاب‌شده
  5. 348

    تو بار غم نهادی خود بدین سان

    #
  6. 349

    به آخر زیر باری لنگ و مجروح

    #
  7. 350

    ز تو یک قالبی مانده است بی روح

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 347 از «در تمثیل عیاران بغداد و خراسان فرماید» است.