گذر کن مهترا از هر دو عالم

پر از نور و لگامش بود در ید

ز حضرت سوی سید شد که برخیزد

دمی زین رخش زیبا پیکر آویز

که تا بینی عیان سر دمادم

بدارالملک روحانی سفر کن

ز شش جهات و هفت اخگر گذر کن