سیاهی بود اما دل سپید او

که بود او دائمادر عشق آگاه

سیاهی بود پیر آنجا جگرسوز

ضعیف و خسته نامش بود پیروز

ز رویش خلق بودی پر امید او

صد و چل سال عمرش بود آن پیر

بدی او ساکنی با رای و تدبیر