بدی او ساکنی با رای و تدبیر

سیاهی بود اما دل سپید او

ز رویش خلق بودی پر امید او

صد و چل سال عمرش بود آن پیر

بسی اسرار سر معنوی داشت

ز دید دوست پشت دل قوی داشت

درون خلوت دل بود ساکن