کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 37

خدا بود و خدا باشد، خدابین

شاعرعطار

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

34
بجز عین فنا و ذات معبود
#
35
نبد چیز دگر نی دست ونی پای
#
36
همه ذرات بد نه جای و ماوای
#
37
خدا بود و خدا باشد، خدابین
انتخاب‌شده
38
خدا را در دو عالم رهنما بین
#
39
همه در پرده گم دید و یقین دوست
#
40
حقیقت مغز گشته در عیان پوست
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 37 از «حکایت» است.