مصرع دوم · شماره 34بجز عین فنا و ذات معبودشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.31چنان حیران بماند و گشت مدهوش#32که نی جان دید او نی چشم ونی گوش#33همه حیران شده دل نیز گم بود#34بجز عین فنا و ذات معبودانتخابشده35نبد چیز دگر نی دست ونی پای#36همه ذرات بد نه جای و ماوای#37خدا بود و خدا باشد، خدابین#دربارهٔ این سطرسطر شماره 34 از «حکایت» است.سطر پیشینهمه حیران شده دل نیز گم بود→سطر بعدینبد چیز دگر نی دست ونی پای←