ز گنج آنچ باید مدارید باز

که در سایه شاه ایران بود

که بدگو برین کار ننگ آورد

که چونین بهانه بچنگ آورد

که کردست یزدان مرا بی نیاز

چو ویران بود بوم در بر من

نتابد درو سایه فر من