زمانی کاسه سردار صافی

ز مغزی دور و جانان را ندیدی

دریغا سر اعیان را ندیدی

ز مغزی بیخود و تا چند لافی

ز بی مغزی چرا ابله شدستی

مگر اول تو هم ابله بدستی

حقیقت مغز جو وز مغز مگذر