که اینجا میندیدی اولت باز

ز سر تا پای خود اینجا نظر کن

دل خود از نمود جان خبر کن

توئی آن نقطه افتاده زین راز

ز سر گندم آگاهی نداری

که بودی فر درگاهی نداری

یقین دان گندم اینجا عین دیدار