ز سر گندم آگاهی نداری

دل خود از نمود جان خبر کن

توئی آن نقطه افتاده زین راز

که اینجا میندیدی اولت باز

که بودی فر درگاهی نداری

یقین دان گندم اینجا عین دیدار

نمود عشق از وی شد پدیدار