از آن اندر گدازی در شب و روز

ز شیدائی نمیدانی سر از پای

روی چون سایه از جای برجای

ز شیدائی بماندی در تف و سوز

ز شیدائی دلت ناچیز داری

از آن مسکن تو در دهلیز داری

ز شیدائی شدی دیوانه و مست