ترا نیکو بود اما چو خوردی

که تا آدم کنی از خویش خشنود

نه او خورد و نبد رنجی وراهم

ببر تو این زمان فرمان آدم

چوآدم نیز تو هم گوی بردی

ستد حوا از آدم گندم خوب

ببردش عاقبت فرمان محبوب