که تا آدم کنی از خویش خشنود

درون هر دو بد شیطان مکار

ز چشم هم دو گشته ناپدیدار

بحوا گفت بستان و بخور زود

نه او خورد و نبد رنجی وراهم

ببر تو این زمان فرمان آدم

ترا نیکو بود اما چو خوردی