بفضل خود تو او را شاد گردان

برسوائی چنین مگذار آدم

که عاجز مانده است او اندر این دم

چنین مگذار آدم را تو حیران

چنین مگذار آدم را چنین خوار

بپوشان سر او دانای ستار

چنین مگذار آدم را دلش خون