بت نفس و هوا را باز بشکن

که ناگه زار مانی خوار و مدروس

چو آمد دوش جان تن شدستی

چو کفارت چرا بت میپرستی

که تا رسته شوی از ما و از من

چرا در بت پرستی همچون کفار

دمادم میشوی از جان گرفتار