مصرع نخست · شماره 141بهمت این بیان از من نگهدارشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.138وجود خویشتن را بر عدم زن#139بهمت در یکی لانگر تو#140عیان خویش در الا نگرتو#141بهمت این بیان از من نگهدارانتخابشده142که بی عقلانه میگویم ز اسرار#143بهمت چون همه برداری از پیش#144یکی بینی حقیقت جملگی خویش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 141 از «حکایت» است.سطر پیشینعیان خویش در الا نگرتو→سطر بعدیکه بی عقلانه میگویم ز اسرار←