حذر میکن که ناگاهی تو رسوا

چو مردان نوش کن و چندینی تو مخروش

ز دست شاه جام دوست مینوش

اگرواقف شوی بس سر در آنجا

شوی ای دل صبوری به ز مستی

حقیقت نیستی بهتر ز هستی

اگرچه نیستی هستی ذاتست