حقیقت نیستی بهتر ز هستی

اگرواقف شوی بس سر در آنجا

حذر میکن که ناگاهی تو رسوا

شوی ای دل صبوری به ز مستی

اگرچه نیستی هستی ذاتست

ولی هستی یقین دیدار ذاتست

چو شه دربارگاه دل نشستست