نه بر پیشش نهد از حد خود پای

بجز شه مر کسی دیگر نماند

دمادم جام می از شه ستاند

بعزت باشد او با لشکر و رای

ادب به کز ادب یابد سعادت

که دایم بی ادب بیند شقاوت

تمامت یابد و زجر و جفا او