تمامت یابد و زجر و جفا او

نه بر پیشش نهد از حد خود پای

ادب به کز ادب یابد سعادت

که دایم بی ادب بیند شقاوت

ز قربت ماند اینجاگه جدا او

به از عزت نباشد درنمودار

که عزت برتر است از کل انوار