ادب به کز ادب یابد سعادت

دمادم جام می از شه ستاند

بعزت باشد او با لشکر و رای

نه بر پیشش نهد از حد خود پای

که دایم بی ادب بیند شقاوت

تمامت یابد و زجر و جفا او

ز قربت ماند اینجاگه جدا او