حقیقت فارغم از نیک وز بد

دهم بیشک که دیدستم نهانی

برم مکشوف شد عین العیانی

مرا فاش است اینجا کشتن خود

قضا را راه حج بد کین سوالش

که کرد آنجایگه او از کمالش

دگر پرسید کان سر دیده تو