دگر پرسید کان سر دیده تو

حقیقت فارغم از نیک وز بد

قضا را راه حج بد کین سوالش

که کرد آنجایگه او از کمالش

یقین دانم که صاحب دیده تو

ولیکن این جنونست از یقین باز

که گفتی با من اینجا صاحب راز