قضا را راه حج بد کین سوالش

برم مکشوف شد عین العیانی

مرا فاش است اینجا کشتن خود

حقیقت فارغم از نیک وز بد

که کرد آنجایگه او از کمالش

دگر پرسید کان سر دیده تو

یقین دانم که صاحب دیده تو