کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 105

دوا کن دل که دل محبوس ماندست

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 102

    دوا کن بی نهان آخرینم

    #
  2. 103

    دوا کن دل که دل داغ تو دارد

    #
  3. 104

    بهر زه روزگاری میگذارد

    #
  4. 105

    دوا کن دل که دل محبوس ماندست

    انتخاب‌شده
  5. 106

    درش اینجایگه مدروس ماندست

    #
  6. 107

    دوا کن این دل بیچاره مانده

    #
  7. 108

    بسان ناکسی آواره مانده

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 105 از «در صفت وصل و دریافتن راز کل بهر نوع فرماید» است.