همه جوهر شدند آنگه نهانی

نماید آن زمان تابان جاوید

همه جوهر شوند از تابش تاب

همه گردند اندر نور غرقاب

بهر معنی که میگویم چه دانی

چه دانی تو بمانده غافل و مست

که چون رفتی دل و جان با که پیوست