بمانده چون پیازی تو بتو تو

تو اوئی ای ز خود بیرون بمانده

چو دودی گرد این گردون بمانده

تو اوئی ای ندیده وصل او تو

تو اوئی گر گمان برداری از پیش

یقین بنمایدت جانان رخ خویش

تو اوئی گر یقین گردد یقینت