شدم در آسیای چرخ گردان

چنان کاینجا کمال اوست دیدم

جلالش آن چنانم برده ازدست

که چرخم آسیا بد خرد بشکست

دگر گردی شدم افشانده بیجان

دگر مانند ذره سوی افلاک

نهادم روی از خورشید بر خاک