بود جز پسندیده کردگار

خرد راکند پادشا بر هوا

بدانگه که خشم آورد پادشا

نباید که اندیشه شهریار

ز یزدان شناسد همه خوب و زشت

به پاداش نیکی بجوید بهشت

زبان راست گوی و دل آزرم جوی