به پاداش نیکی بجوید بهشت

نباید که اندیشه شهریار

بود جز پسندیده کردگار

ز یزدان شناسد همه خوب و زشت

زبان راست گوی و دل آزرم جوی

همیشه جهان را بدو آبروی

هران کس که باشد ورا رای زن