ز یزدان شناسد همه خوب و زشت

بدانگه که خشم آورد پادشا

نباید که اندیشه شهریار

بود جز پسندیده کردگار

به پاداش نیکی بجوید بهشت

زبان راست گوی و دل آزرم جوی

همیشه جهان را بدو آبروی