چو میترسی از آنی باز در راه

تو هستی هر نفس در خود هراسان

نمیدانی جوابی دادن او را

که باشد در خور جانان نکورا

فتاده عاشق و بیچاره در چاه

رها کردی تو جنت را بصد ناز

برون پس آمدی ای صاحب راز