فتاده عاشق و بیچاره در چاه

نمیدانی جوابی دادن او را

که باشد در خور جانان نکورا

چو میترسی از آنی باز در راه

رها کردی تو جنت را بصد ناز

برون پس آمدی ای صاحب راز

کنون چون آمدی مانند آدم