شنودن بود مرد را خرمی

سخنها که جان را بود سودمند

همی مرد بی ارز گردد بلند

ازو گنج گویا نگیرد کمی

چنین گفت موبد به بوزرجمهر

که ای نامورتر ز گردان سپهر

چه دانی که بیشیش بگزایدت