رها کردی تو مغز و پوست داری

نه کار تست جانبازی چو عطار

که گردی در عیان حق تو کل یار

چو خود را این چنین مر دوست داری

چنین لرزان جان و تن شدستی

بلندی کی بیابی زانکه پستی

بیابی جان جان از نیستی باز