همی گفت کین مرد ناسازگار

سبک با ره گامزن را براند

روانش ز اندیشه پر دود بود

که زروان بداندیش مهبود بود

ندانم چه کرد اندران روزگار

که مهبود بردست ماکشته شد

چنان دوده را روز برگشته شد