که من چون سوی آدم آمدم باز

از این معنی دلت بیهوش کن تو

از آن دم گفت جان بادل یقین باز

حقیقت سر خود را در یقین باز

حقیقت دیدم او را صاحب راز

تو بودی در درون من از برونت

نظر کردم شدم سوی درونت