لیک در راه یقین وامانده ام

سالها اندر درون چه بدم

همچو پشه بر سر هر ره بدم

سالها من علم صوری خواند ه ام

مانده ام در چها تن غرق گناه

چون گیاهی خیز و بیرون شو زچاه

گر نباشد همدم تو حب شاه