مانده ام در چها تن غرق گناه

همچو پشه بر سر هر ره بدم

سالها من علم صوری خواند ه ام

لیک در راه یقین وامانده ام

چون گیاهی خیز و بیرون شو زچاه

گر نباشد همدم تو حب شاه

کی برون آیی تو از چاه گناه