کی برون آیی تو از چاه گناه

مانده ام در چها تن غرق گناه

چون گیاهی خیز و بیرون شو زچاه

گر نباشد همدم تو حب شاه

ای گرفتار درون چه شده

در پی غولان ره گمره شده

تو بخود افتاده ای در چاه تن