ای گرفتار درون چه شده

چون گیاهی خیز و بیرون شو زچاه

گر نباشد همدم تو حب شاه

کی برون آیی تو از چاه گناه

در پی غولان ره گمره شده

تو بخود افتاده ای در چاه تن

ایستاده راه و چاه اینک رسن