گر نباشد همدم تو حب شاه

لیک در راه یقین وامانده ام

مانده ام در چها تن غرق گناه

چون گیاهی خیز و بیرون شو زچاه

کی برون آیی تو از چاه گناه

ای گرفتار درون چه شده

در پی غولان ره گمره شده