هست عطارت ز خرمن خوشه چین

چونکه عطار این رموز از شه شنید

گفت آمد نور حق از من پدید

ای ز تو روشن همه روی زمین

من که ام تادم زنم از گفت خود

من گرفتم در کلامم مفت خود

من که ام یک بنده بیچاره ای