یا علی واصل کن این بی بهر را

از مقام جان و تن آواره ای

من کیم خود گردی از نعلین تو

ذره افتاده پیش عین تو

تا شوم خورشید و گیرم دهر را

پس زبان بگشاد کای عطار دین

دادمت اسرار ودرهای یقین