از مقام جان و تن آواره ای

من که ام تادم زنم از گفت خود

من گرفتم در کلامم مفت خود

من که ام یک بنده بیچاره ای

من کیم خود گردی از نعلین تو

ذره افتاده پیش عین تو

یا علی واصل کن این بی بهر را