وز نهیبش مرگ جای خود نیافت

اندر آن عصر و زمان چون او نبود

اوب مردی تاج سلطانان ربود

از سنان او دل خاره شکافت

او بمردی در جهان مشهور بود

هر که جان می خواست از وی دور بود

بود او را یک فرس چون برق شب